

Voor buurjongen Lucas is vandaag een bijzondere dag: eerste communie!
Er is een feest aan de gang in zijn tuin en er wordt gelachen en gejoeld.
Het ziet er allemaal heel gezellig uit en ik kijk al uit naar het feest voor onze kleine meiden.
Als voorsmaakje ben ik op de receptie gaan helpen in onze school. Al die feestvarkentjes in hun mooie kleren, met handenvol chips poseren voor de camera van opa. Vrolijk word ik daarvan.
Vrolijk werd ik ook na het horen dat Emma en Mona zo flink zijn gaan logeren bij moemoe en bompie. Ze hebben ontzettend goed geslapen en ze zijn meegeweest naar de markt. Toen ik ze ging ophalen, waren ze mooi aan het spelen.
Veel kansen om eens uit te slapen hebben we niet, dus hebben we er extra van genoten.
Hier volgt de versie van de kindjes. Peternonkel David schreef de tekst.
De dag is al ver over halfweg als we ons op de twee trappen van moemoe en bompie's voordeur heisen. We hebben er een lange autorit opzitten, maar we kregen koek. De helft aten we op, de andere helft was om mee te gooien, maar dat mogen we niet zeggen aan mama of papa, want anders krijgen we de volgende keer maar een halve koek. We doen dat graag, gooien met koek en andere dingen. In ons kielzoch volgen mama en bompie, volledig gepakt en gezakt met ons speelgoed, een kinderwagen, luiers en flesjes, ja alles is meegekomen en alles ook kwam in het dubbel. Een voor mij en een voor mijn lieve zus. Wij zijn nog te klein om spullen te dragen.
We wandelen naar binnen zonder enige vorm van schroom of gene. Onze kleine beentjes dragen ons naar de zetels waar we erg graag op klimmen. Klimmen en gooien met koek en boekjes, dat doen we graag. En ook in bad zitten, en er in plassen. Maar ook dat mogen we niet zeggen aan de mama. We hebben nog geen tijd gehad om onze nieuwe spierwitte jasjes uit de doen. We worden begroet en geknuffeld, we krijgen een nieuwe koek en een flesje. We mogen met de voetjes in de zetel en voor één keer mogen we de stapel boekjes en reclame door de kamer strooien en verscheuren. Ook speelgoed uitstrooien wordt aangemoedigd en we maken moemoe en bompie blij als we dat doen. Want dan lachen ze. We lopen achter de zetels en willen graag een spelletje verstoppertje spelen, maar we weten nog niet dat zoiets bestaat en we kennen ook de spelregels niet. We lachen als het kussen dat peter/nonkel David op onze warrige haartjes had gelegd op de grond dondert. peter/nonkel David is leuk.
Soms rennen we, en als ze gaan zitten dan doen we dat zonder onze handen te gebruiken.
De hond zit buiten in de tuin. De hond doet WOEF. Mijn handjes tegen het koude glas drukken om de hond te roepen werkt niet altijd, maar soms komt hij wel erg dicht bij.
De trap opklauteren kunnen we als de beste. Soms zelfs net zo goed als de grote mensen, maar dan iets trager. Maar dat zal wel gauw beter gaan als we groter zijn. Boven mogen we op het bed van tante Sara springen en rollen. We spelen saucciske-rol en koprol. Het is erg leuk bij moemoe en bompie.