zondag 28 februari 2010

opdracht


Ik werkte in opdracht.
Twee mama's die ook graag een lijstje hadden voor hun dochter.
Het was zweten en zwoegen, want het is niet evident om de juiste stofjes en kleurtjes te verzamelen. En nu was het voor echt, hé.
De letters mochten zeker niet loskomen, dus die heb ik met een borduursteek vastgezet.
Voor Jools ben ik eens helemaal herbegonnen, omdat ik de eerste versie niet mooi vond.
Hopelijk vallen de werkjes in de smaak en raken ze heelhuids bij de nieuwe eigenaars.

zaterdag 27 februari 2010

Puur genieten

Vandaag was een zalige dag.
Papa is terug thuis en platgeknuffeld door zijn drie vrouwtjes.
De meisjes waren poeslief en hebben de ganse voormiddag samen geknutseld. (mama ook)
Na de middag reed ik met hen naar Gent. We kochten schoentjes voor Mona en gingen samen een pannenkoek eten.
Ik paradeerde door de stad en genoot van aan elke hand een dochter.
Voor het eerst heb ik me aan zo'n uitstap gewaagd zonder buggy. Ik hoor u al denken. Zijn die niet al vier jaar? Ja! Maar ze stappen niet graag en begonnen heel snel te zeuren. En pakjes en tassen dragen én twee kindjes, vind ik niet altijd veilig.
Dit was dus de allereerste keer ZONDER buggy en het was heel fijn.



Gent ligt er smerig bij! De schoentjes die gisteren door oma opgeblonken waren, zijn niet meer om aan te zien.


Onze laatste halte was tante Marie en peter David.
Emma is dol op de buik van haar tante, want daar groeit een neefje of nichtje in.

En ik mag meter worden van dat kleine prutske. Hoera!
Ik weet niet of u dit al zag. Ik maakte een speeltapijt voor dat kleine hummeltje en dat lag onder de kerstboom.

vrijdag 26 februari 2010

kinderpraat

-Wat wil je later graag worden?
-Niets, ik wil kindje blijven.
-Maar dat gaat niet. Iedereen wordt groot.
-Kan ik dan Sinterklaas worden? (Die gaat nooit dood)


-Ik heb kaka en pipi gedaan.
Gaat dat nu naar de fabriek om te sorteren?

Woehoe


Deze "o zo schattige" beker kreeg ik van een leerlingetje.
"Zo maar, juf"
Maar wat doet dat deugd, zeg!
Een klein gebaar maakt je dag goed.
Bij deze roep ik op om ook eens iemand te verrassen.
Gewoon, zomaar.

woensdag 24 februari 2010

Moeders voor moeders

Via via kwam ik op de blog van Sabine.
Zij heeft een schitterend idee!
Lees maar zelf.

Ik doe alvast mee en kruip achter de naaimachine voor een voorraadje babyspullen.

Wie wil meedoen, mag dat zeker laten weten!

papa

Onze papa zit voor het werk enkele dagen in het buitenland.
Hij mist ons en wij hem.
Mona vertelde vandaag dat je het niet aan haar gezichtje kan zien, maar ze voelt het in haar buikje.

En kinderen hebben oog voor detail.
Toen we op weg waren naar de speeltuin (waar een verse laag schors ligt, klaar voor de lente) zagen de kindjes meteen een ekster in de bomen.
Zoeken!

maandag 22 februari 2010

Mooi!


Ik las op de blog van Vermiljoen over haar nieuwste juweeltjes.
Ik vond ze ook prachtig en heb er drie besteld. Vandaag zaten ze in de bus en nu weet ik het heel zeker. De lente komt eraan!
Al je je ook niet kan bedwingen, kijk dan eens op deze site..
Let op! Kijken is kopen.
Laat eens weten welke je gekozen hebt!

vrijdag 19 februari 2010

Zingende tante Sara


Emma's meter, Mona's tante en mijn zus dat is één en dezelfde persoon. En wat voor één!
Ze kan heel mooi zingen, muziek schrijven, acteren en grappig doen, serieuze gesprekken voeren en feestjes geven.
Ik wil jullie graag de link meegeven om haar eens te beluisteren.
MARY'S BLEEDING HEART

donderdag 18 februari 2010

Fruit


Emma is geen fruiteter.
Aardbeitjes en appels gaan nog net.
Maar een mens heeft vitamientjes nodig en daarom maakte ik verrassingsstokjes.
Een chique naam voor fruitbrochette.
Mona ging er helemaal in op en at er drie!
Emma kauwde heel lang op haar brokjes. Maar ze at.
En toen haar mondje leeg was, zei ze: "Ik lust dat liever met een blokske kaas bij."

Een jurk voor Roosje

Roosje is al heel lang onze beste vriendin.
In kinderjaren is dat al heel lang.
En omdat Emma en Mona nu echt al heel veel kleertjes hebben, maak ik ook wel eens iets voor een ander kindje.




Emma en Mona dragen met veel plezier mama's maaksels.
Ik geniet daar nog van, want dat zal ook niet blijven duren.

GOED NIEUWS


Sinds een maand heb ik een teller op de blog staan.
Als die 10 000 aangeeft, doe ik een give-away.
Dan maak ik iets moois voor één van mijn lezers!

woensdag 17 februari 2010

Uitspraak van de dag

Mama, wanneer gaan we nog eens poetsen?
Mogen wij stof afdoen?


Nu heb ik een huis dat afgestoft is tot op een hoogte van 1m20.
:-)

dinsdag 16 februari 2010

Voor smospotten

Nu maak ik ook slabbetjes voor smospotten.




Na vier jaar en een half zou een mens uit de slabbetjes mogen zijn, maar dat is buiten Emma en Mona gerekend.
Zij vertrouwen op hun slab en (ik op dash).
Na ontelbare wasbeurten zijn hun mooie Koekaslabbetjes helemaal versleten.
En nu ik toch in een creatieve bui ben, heb ik er dan maar zelf gemaakt.
En ze zijn meteen in gebruik genomen en besmeurd!

Als je denkt dat ik heb stilgezeten... denk opnieuw!

Het is vakantie. Dat wil dus zeggen. Kindjes verzorgen, eten geven, entertainen, ...
Maar ook knutselen!

Ik maakte eerder al een potlodenzakje dat nu altijd in mijn handtas zit en er al veel is uitgehaald.
Gisteren maakte ik de stiftenversie. Want dat doen ze net een beetje liever, kleuren
met stiften.




Verder maakte ik een cadeautje voor een klein babymeisje.


Een knuffel en een tutlapje.

Een roggekussentje voor mij.
Ik maakte ook een werkje voor de meisjeskamers. Een kant en klaar schildersdoek heb ik overtrokken met stof in hun lievelingskleur en dan heb ik letters geknipt uit stukjes stof van de restjesbak. Je herkent ze misschien wel ;-). Met vlisofix heb ik alles op het doek gestreken.



Een rokje voor mama en een rokje voor Emma. Als troost voor de pijn van de voorbije dagen kreeg ze roze zomerschoentjes.

maandag 15 februari 2010

zondag 14 februari 2010

cadeautje




Weet je nog dat ik de gepersonaliseerde stempels kreeg?
Ik maakte voor Vicky ook een persoonlijk cadeautje.
Oorbelletjes in Fimo.
Ik was al vergeten dat ik ooit vele uren geboetseerd heb met Fimo. En nu heb ik het opnieuw ontdekt dankzij haar.
Ik ben alleszins van plan nog meer moois te maken.

zaterdag 13 februari 2010

Diva


Deze ochtend na een nacht van 12 uur slapen werd Emma welgezind wakker.
Het enige probleem was dat ze haar oogjes nog niet durfde openen.
Ik heb ze beneden gedragen en "bokes met chocola" gevoerd. Ze vroeg om een balletmuziekje en zo genoten we van het krieken van de dag. Hoe meer licht er kwam, hoe vervelender dat voor haar was. De zonnebril werd dus bovengehaald en zo opende ze weer haar oogjes. Het is even wennen omdat het oogwit gedeeltelijk rood is, maar al snel speelde ze mooi samen met haar zusje. Ze speelden allebei op hun manier de ster toen we bezoek kregen.
Wat genezen kinderen snel!

vrijdag 12 februari 2010

Ze is thuis!



Wat hartverwarmend!
Op deze woelige dag werden we overstelpt met kaartjes, sms'jes en lieve woorden!
Dankjewel allemaal want die hebben echt geholpen!
Wat was ik bang vandaag. Gek misschien, maar ik ben zo blij dat ze het overleefd heeft.
Wij zijn niet de eersten die dit meemaken, natuurlijk, maar ik ben zo blij dat er lieve verpleegsters waren die ons zo geruststelden.
Emma heeft zich gedragen als een held. Ze gaf geen krimp! In tegendeel... Ze deed ons lachen!
Ze was de hele middag aan het slapen en leek nog diep in dromenland.Papa en mama babbelden wat. Over wat we nog gingen doen en wat we zouden eten.
Plots zei ze heel luid: "Ik hoorde iets!"
Wij (blij dat er weer leven in zat):"Ja, wat dan?"
Zij:" Princekoeken! Ik wil er wel één!"
Ze stelt het wel onze kleine meid. En Mona was ook heel blij dat Emma terug was.
Ze heeft zusje duizend zoentjes gegeven! En Emma mocht eerst. Gewoon, eerst.

donderdag 11 februari 2010

Bezorgde Mona



Mona huilde in haar bedje en het was moeilijk om haar rustig te krijgen. Dat is anders niet het geval. (Goed getraind door mama ;-))
Wat er scheelde?
Juf had gezegd dat hondje NIET mee mocht naar de carnavalstoet. DRAMA!!!
(Hij gaat al enkele weken elke dag mee naar school. En nu mag hij niet!)
En zus zal er ook niet zijn. Wie moet ik dan een handje geven? En waarom kom jij niet naar de stoet kijken, mama?
Slik. Ik zou veel liever carnaval lopen en naar de vrolijke kindjes kijken.

woensdag 10 februari 2010

Koningin Emma



(poseren voor haar eigen postzegel ;-))


Ze is thuis vandaag, mijn kleine koningin.
En de reden staat me niet aan. Zoals u weet wordt ze vrijdag geopereerd aan haar oogjes.
En toen ze deze ochtend opstond, kreeg ze haar linkeroog niet open! Het stond helemaal gezwollen.
Snel naar de dokter (in deze sneeuw moet je snel niet al te letterlijk nemen!) en daar was niet veel volk. Blijkbaar zijn mensen net iets minder ziek als het sneeuwt.
Oogdruppels, oogzalf en andere pilletjes moeten er voor zorgen dat ze vrijdag weer helemaal fit is.
En nu is ze dus thuis.
En mag ze de cape passen die mama gisteren maakte.
De kroon en het goud maken de outfit af.
Het stofje kreeg ik dankzij het lef van Ilse zomaar gratis in de Sleepstraat.
De reep bont kocht in op de markt en ik heb maar 20 cm gekocht. Ik heb zelfs nog over!
De gouden knoop en het lint vond ik in de naaidoos van mijn bomma zaliger.
Dit verkleedsetje kost alles samen €4.
Ik gebruikte de sintcape als model en voor de kroon tekende ik een kartonnen exemplaar dat ik overtrok in stof. Achteraan zit een stukje elastiek. Dan past het op alle hoofdjes.
Wie komt bij ons spelen?

dinsdag 9 februari 2010

Joehoe

Ik had gisteren redenen om gelukkig te zijn.
Dat gebeurt wel vaker, maar deze wil ik met jullie delen.
Een tijdje geleden las ik een verrassende boodschap op een andere blog.
Spannend!
Er werden adressen uitgewisseld en kijk wat ik gisteren in mijn bus vond!

Ik kreeg zomaar twee persoonlijke stempels. Dankjewel, Vicky!
Natuurlijk ben ik volop bezig met een wedercadeautje.
Later daarover meer!

Er was nog een tweede reden waarom ik tevreden was.
Ik ben met de meisjes naar de tandarts geweest en dit was voor hen de eerste keer.
Ze waren enthousiast en kropen met plezier op de wiebelstoel.
De tandjes werden nagekeken, geprijsd en goedgekeurd. En dat maakt me blij!
De tandarts moest aan Emma vragen om een beetje opzij te gaan, want Emma stond op de eerste rij om in mama's en zus' mond mee te kijken. Lag ik daar te lachen op die stoel ;-)

zaterdag 6 februari 2010

De oranje ballerina




Mona houdt van oranje. Geen nieuws dus.
Maar zoals ik in de vorige post schreef, had ik voor haar oranje tule mee. Ook voor een tutu.
Het kind is lenig als haar moeder en toonde meteen haar kunstjes in haar nieuwe tutu.
Ik vind het heel erg schattig! Jullie?

Prima-ballerina




Emma wou een tutu. Zo'n heel erg roze graag.
Om ballet in te doen en vooral ALTIJD aan te hebben.
Goed.
Mama kan naaien nu en heeft geen excuses meer om er niet aan te beginnen.
In de Sleepstraat in Gent vond ik wat ik nodig had. Zeer roze tutu stof. (ik bracht ook oranje mee, want ik verwachtte een jaloerse reactie en terecht!)
Het patroontje is een mix van wat ik op het internet vond.
Ik maakte drie cirkelrokjes boven elkaar en telkens een maat korter.
In de taille kwam een elastiek en als afwerking maakte ik van de overgebleven rondjes bloemen.
Die versieren de rok en ik maakte er ook één voor op een haarspeldje.
Emma wenst vanaf nu aangesproken te worden met de titel ballerina.
En nu nog leren elegant bewegen ;-)