donderdag 30 december 2010

Een warm nieuw jaar


Ik wens jullie een warm nieuw jaar met bakken liefde, sprankeltjes hoop en beschermende engelen.
xxx
Griet

dinsdag 28 december 2010

made in Japan


Ik kreeg onder de kerstboom een Japans naaiboekje. Hoera!!
Ik had er al eentje, maar daar maakte ik nog niets uit wegens vrees voor het Japans. ;-)
Dit keer durfde ik het aan omdat de ontwerpen gewoon zo mooi, sober en eerlijk zijn.
Ik begon met de jurk van de voorpagina. Begin bij het begin, dus. Ik ontdekte dat de kledingstukken een letter gekregen hebben. Deze was A en zo kon ik de stukken terug vinden op het patroonblad. Met drie delen, warvan twee voor de zak, kon ik deze jurk maken. Zottekes, hé.
Er staan schetsen in van hoe je de kledingstukken in elkaar moet steken. Er staat ook een schriftelijke omschrijving naast, maar daar begrijp ik echt niets van.

Stof kiezen voor deze sobere projecten vind ik niet gemakkelijk. Van nature gaat mijn aandacht naar kleurige patronen en tekeningen, maar die zijn naar mijn idee ongepast voor deze ontwerpen. Vanaf nu ga ik ook eens voor unikleurtjes.

Het boekje komt van bij Julija's shop. Ook Van Marieke heeft er enkele in huis.
Wel jammer dat je aan de kaft niet weet wat er in staat. Vandaar de oproep aan alle eigenaars van Japanse naaiboekjes om een foto te maken van het overzicht of een collage te maken van de foto's.


De muts heb ik ook gemaakt, die met het bolletje op. Ze valt klein uit, maar is heel tof.

Minimanicure


Ik lakte 40 nageltjes in het felste rood en maakte zo vier tweelingmeisjes blij.

zondag 26 december 2010

cadeautjes onder de boom

Ik moest me inhouden om ze niet meteen te tonen.
Al weken ben ik bezig met het maken van kerstcadeautjes en vrijdagavond tussen het aperitief en de kalkoen (niet voor mij), werden ze opengemaakt.
Wat is er leuker dan de juiste cadeautjes geven en krijgen?
Gustje kreeg eerder al een muts van mij. Hij staat er geweldig mee. En nu maakte ik ook nog grote voor de nonkel en de bompie.

Toen de zomer ten einde liep plukte ik lavendel en verwerkte de geurige bloemetjes in roggepittenkussentjes.


Emma en Mona kregen van de Sint veel speelgoed en daarom besloot ik een nuttig cadeau te geven. Ik werd meteen verliefd op de boekentassen van Bakker. Dit zijn de grootste modellen en die zullen prima dienst doen voor hun eerste leerjaar.

Wie naar school gaat, heeft ook een pennenzakje nodig. Ik maakte de grootste modellen. Volgens de werkbeschrijving moet je de binnenkant afwerken met biais. Dat heb ik één keer gedaan, maar de andere keren heb ik de randen afgewerkt met een zigzagsteek. Mijn pennenzakjes vielen ruimer uit, dan.


Moemoe kreeg een sjaal en een zonnebrilzakje, waar ik persoonlijk mijn kleine camera in bewaar.


Ik maakte ook de stoerdere versie voor de jongens.

Gustje kreeg een warme slaapzak met lange mouwen. De voering is superzachte, wollige fleece. Het patroon schreef voor een deelbare rits te gebruiken. Dat was de eerste keer dat ik er eentje verwerkte, en nu kriebelt het om eens een jasje te maken. Helaas zijn de mouwen te smal. Als je van plan bent met dit patroon te werken, teken dan de mouwen breder. Ik ga de mijne moeten herdoen :-(

Gustje bleef lachen en vrolijk ook al kon hij zijn armpjes niet meer plooien in de slaapzak.
Ik gaf hem ook een t-shirtje cadeau. Daar deed ik niet veel zelf aan, maar ik streek een leuke applicatie op een effen exemplaar. Ik heb ondertussen al meerdere applicaties op de t-shirts van Emma en Mona gestreken, meerdere keren gewassen en gestreken en ze zien er nog steeds heel mooi uit.


Mijn zus gaat steeds zwaar geladen op pad. Ik maakte uit haar lievelingsstof een grote reistas waar al haar spullen meteen in kunnen. En de tas past bij haar handtas.

woensdag 22 december 2010

Een hond met een jas.


Ik geef toe. Als ik op straat een hondje zie lopen met kleertjes aan of in de buggy, dan begin ik te gniffelen.
Zou dat beestje daar zelf voor kiezen?
Toen ik laatst bij Ikea rondliep, viel Mona als een blok voor de collectie kleertjes voor knuffelhonden.
Nog gekker, dacht ik. Maar thuisgekomen trok ze haar knuffelhond meteen een pyjamaatje aan.
Na heeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeel lang zagen van haar kant, heb ik haar een restje stof laten kiezen en heb ik een omkeerbaar giletje gemaakt voor Bas.
Ik benoem het als lesmateriaal om de techniek van Tante Hilde eens te proberen. En ik moet zeggen dat die super is!

zondag 19 december 2010

Het is roze en wit...en het is plezant.


Ik zal mijn meisjes steeds terug vinden in de sneeuw in deze kleurtjes. Haha.

Ik bakte wafels, maakte verse soep en serveerde savooikes.
Het is winter, bijna.

zaterdag 18 december 2010

Opvolging


"Mag ik ook eens", vroeg ze vorige week.
Ze kroop op mijn schoot en samen naaiden wij een minikussensloopje.
En BAM, daar had je het. Ze voelde de dezelfde kriebel als haar mama na het maken van een geslaagd project.
Het gezeur om meer bleef aanhouden en terwijl ik de schaar zette in nieuwe geheime projecten, naaide ze wat.
Ze koos steken, verstevigde aan het begin en het eind, tilde het naaivoetje op en bekeek met trots haar werk.

maandag 13 december 2010

Dé mislukte kerstkaart


ofte de kerstkaart die u NIET zal krijgen van mij.

Ik haalde mijn flockfolie boven en knipte een rendiertje.
In mijn gedachten zag ik het voor me. Een wauwkaartje van formaat.
Helaas... Dit jaar maak ik ze niet zelf... Geen goesting meer.

Tante oma

Mijn tante werd onlangs oma. Hoera!
En dat kleine prutske mag bij haar komen spelen in het park van vroeger.
Helaas is de oude bekleding versleten en kan je nu geen nieuwe bekleding meer vinden in die maat.
En dan ben ik daar.
Ik stelde allerlei stofjes voor, maar tante kwam graag zelf kiezen.

Ik flockte nog wat bloemetjes om het geheel wat speelser te maken.
Er zit een dubbele laag voering in en tante kan de parklegger eens keren als ze daar zin in heeft.
De lintjes maakte ik met de biaismaker van Prym. Stroken knippen, doorschuiven en strijken.

zondag 12 december 2010

Maak eens een zwangere blij.

Ik ging op bezoek bij een zwangere vriendin en nam geen bloemetjes mee, maar een wikkeldeken voor de nieuwe baby.
Het patroon gebruikte ik van Kallou.
Ik gebruikte het grootste patroon omdat het jammer is dat kleintjes zo snel groeien en dus ook uit hun wikkeldekens groeien.
In de kap heb ik een koordje genaaid. Nu kan die lekker aangesnoerd worden.
Op de foto is de velcro nog niet ingenaaid, maar dat heb ik uiteraard gedaan voor ik het pakje maakte. Tegenwoordig met die winters korte dagen, moet je snel zijn om een goede foto te kunnen maken!




oproep

Ik kreeg een mail van mijn zingende zus.
Ze wil jullie oproepen om een stem voor haar uit te brengen.
Je kan voor elke categorie "none" kiezen en dan enkel op haar stemmen.
Zou dat geen fijne kerstcadeau zijn? Winnen?


"Een aantal weken geleden werden wij 'Talent van de week' op de site Cutting Edge.
Nu zijn we geselecteerd voor de Hyundai Cutting Edge Awards 2011.
Wij zijn samen met 50 groepen geselecteerd in de categorie 'Cutting Edge Talent Van het Jaar'!
Willen jullie stemmen op ons?
Dat kan op deze link.
http://www.cuttingedge.be/awards2011

De kans is verschrikkelijk klein dat wij winnen,
maar hoe leuk zou het zijn mochten wij winnen?
Wij zullen jullie eeuwig dankbaar zijn!"

donderdag 9 december 2010

Waarom mijn tweede teen langer is dan de dikke.

Vraag je jou ook wel eens af waar je jouw talenten (of het gebrek er aan) vandaan hebt?
Mijn nieuwsgierigheid bracht me bij de ouders van mijn ouders en hun grootouders.
In vergeelde albums met een boel herinneringen.
Prachtige foto's kwam ik tegen. Lachende gezichten, stralende ogen en beeldige kleren.





In die tijd wasten baby's zichzelf...

Dat was handig omdat er ook nog andere kleintjes waren.

Vind u ook niet dat dit ventje links heel goed lijkt op Gustje?

En wie denkt dat studio 100 vernieuwend is met mega Toby en Victor en Kaatje, heeft het mis.

En van mijn mama heb ik het sportieve en atletische figuur. :-)

Dit ventje werd later mijn grootvader.

En dit is zijn mama. Zij kon heel goed naaien. Haha!



Oh, ja! Mijn zus zoekt een vloer zoals op foto vijf. Wil iemand daar van af?

zaterdag 4 december 2010

Arme oude man




Wat hebben wij medelijden met de Sint. Moet die nu echt door zo'n weer cadeautjes rondbrengen? Over de daken lopen is levensgevaarlijk! Gelukkig gaat Sinterklaas nooit dood. En hoeven we ons niet te veel zorgen te maken.
Naar gewoonte werden de schoentjes gevuld (alweer de allstar en de lakschoen) met tekeningen en wortels. En er werd gezongen tot de oogjes toevielen.
En toen het nog donker was buiten, maar de wekker een aanvaardbaar uur aangaf, slopen wij de trap af. Met die kriebel in de buik.

De cadeautjes waren wauw. En al gauw zagen wij aan het bruine randje rond Emma's mond dat ze de hoeveelheid chocolade wel aan kan.