Emma & Mona

Voor taart en bubbels kom ik al eens buiten.  En zeker als het gezelschap en de omgeving zo fijn zijn dat mijn batterijtjes helemaal herladen.
De zon scheen om ons extra te verwennen. De taarten werden gebakken door de vrouw des huizes. De kippen leverden de eitjes.



Wij kwamen aan met een koffer vol speldjes, bloemen en haarlak. En na even zagen wij er allemaal wat feestelijker uit.










 José'tje doet zo graag mee met bende. Daarom kreeg ze ook wat bloemen. De eerste at ze op.





Kinderen hebben niet veel nodig. Die speelden de hele middag.  Ondertussen aten de grote mensen taart en was er tijd om de tomatenplantjes te bezoeken en het ander moois in de tuin te bewonderen.













 100% volgeladen


Vergeet niet mee te dingen naar stofjes en verwennerij van Ella en Basiel!

Wie had dat ooit gedacht dat ik ging vallen voor fluo. Neon met mate, dat kan me nu wel bekoren. Bij Stoffen Van Leuven viel ik als een blok voor deze fotoprint bloemen. De combinatie met een streepje fluoroze maakt het helemaal af. Op het WWW zag ik deze foto passeren. Fotoprint en fluo, we zijn niet de enigen.


Ze ging vandaag zo naar school, Emma. Met sjaaltje en roze oorbellen. Maar ook met kousen. 



Omdat de stof heel druk is, koos ik voor een sobere snit.



De randen werkte ik af met fluoroze paspel. Toen de jurk bijna klaar was en ik de naden wou strijken heb ik binnensmonds eens heeeeel luid gevloekt. Ik had bezoek en moest me wat inhouden. Een middagje tornen later was de jurk af. Aan de zoom stikte ik paspel zoals ik al eens eerder heb gedaan. Deze werd nog doorstikt zodat alles mooi blijft zitten.

Deze foto's lijken wel schilderijtjes als je jouw ogen een beetje dichtknijpt :-)



Fluopaspel en stof bij Stoffen Van Leuven.

De zon schijnt. EINDELIJK! Ik trek mijn lentekleren aan en wandel extra langzaam met de meisjes naar school. We kijken goed rond en zien alles veranderen.  Het muurtje rond de kerk waar we een maand geleden nog onze naam in de sneeuw schreven, staat weer te blinken in de ochtendzon. Rond de bomen komen groene sprieten piepen met paarse en gele kopjes. Twee dagen zon hadden ze nodig om hun mooiste bloemen te tonen.
Wij houden van lente!

Mona poseert vandaag in een zomertopje voor Emma. Emma mocht deze ochtend namelijk naar een "echte" fotoshoot voor de krant.  (op 2 maart zal ze in Het Nieuwsblad te zien zijn) En dat moesten we even goedmaken ;-)


Het topje is heel eenvoudig te maken en de inspiratie vond ik hier. Ik kocht de jurk en zag dat Emma prachtig staat met pasteltinten en frêle stofjes. Met een stukje double gauze van Heather Ross maakte ik dit topje.


Ik stikte en band van 25 cm hoog en 80 cm breed en een strook van 7 cm op 80 cm aan elkaar. Ik stikte de kleine flap er fout aan. Met de tekening in dezelfde richting als de grote strook.
Ik sloot de zijnaad en werkte de bovenrand af met een zoompje. Onderaan werd op het overlockstiksel een elastiek genaaid. Het is er eentje die zichtbaar mag blijven en die ik vond bij Veritas.

Ik streek het flapje om naar de goede kant en stikte een smalle tunnel voor een stuk elastiek van 52 cm. 
De bandjes zijn 25 cm lang en vier cm breed. Ik streek ze in biais en stikte eens …

Ik ben een lentekind.  Geef me maar zon, zachte temperaturen en bloesems. Dan kan ik de wereld aan.
Enkele weken geleden werd ik verrast en kreeg ik een nieuwe boom in de tuin.  Mijn eigen magnolia!
Elke lente genoot ik van de bomen van anderen. Ik reed er zelfs een blokje voor om.
Vandaag was de eerste dag met blauwe lucht als achtergrond en tijd om foto's te maken. Het laagje sneeuw mag weg. Ik ben benieuwd naar de bloemen.

Eindelijk!
Eindelijk is het weer om hét lentejurkje aan te trekken.
Eindelijk is het warm genoeg.
En eigenlijk kan ik niet goed tegen zon.
En eigenlijk neem ik graag siësta tijdens de warmste momenten van de dag.
En eigenlijk lig-zit ik niet graag lang neer, dus vouwde ik mijn stofjes nog eens netjes op. En zo ontdekte ik enkele oude schatten.

Dit alles om te laten weten dat ik nog een reepje lentestof vond en daar een snel rimpelrokje mee maakte.


Ik plukte de dochters uit hun kamp en trok er mee naar "hierrechtover", een waar stukje paradijs in de lente.










 De tailleband is in een ander stofje. Met achteraan een verstelbare elastiek.


Stof Michael Miller, stoffen van Leuven, Wetteren schoentjes, zecchino d'oro, Basile, Nieuwpoort

... komt een boerinnenjurkje al eens van pas.

Ik maakte er vorig jaar enkele naar het idee van Dana.
Het patroon passend uittekenen is de moeilijkste fase.
Het uitknippen uit de stof en het afwerken duurde nog geen half uur. Ik stak dit jurkje volledig met de overlock in elkaar. De elastiek in de mouwtjes liet ik weg. De randen werden afgewerkt met een rolzoompje. De kraag kreeg wel een elastiek en daarvoor probeerde ik deze techniek van Mamasha uit.





Toen ik tijdens de fotoshoot wou inzoomen, merkte ik dat Emma de jurk binnenstebuiten heeft aangetrokken. Proper afgewerkt van binnen ook, dus. :-)


En na al het gekwater en gesnater zijn er babyeendjes te vinden op de vijvers. Dit lentekind bloeit daar helemaal van open.

Mam, ik heb het picknicklaken. Gaan we nog eens buiten eten onder de bomen?
(Vroeg ze met een allerliefste stemmetje)

Even later in het zonnetje: Waarom zwaai jij? Omdat dat eendje zo heel lief "dag" naar me zei!

Al snel zaten we niet meer alleen op ons laken...

En toen verdwenen ze in de bosjes...

En kreeg ik dit... (Deze keer niet van de aardbeienplant!)