zondag 26 april 2015

Bloemenfeest

Wendy van Petite Couture kwam stof verkopen in onze naaiclub.
Ik dacht op voorhand. 
Ik neem niet veel geld mee. Ik heb niets nodig. 
Ik neem enkel een beetje mee voor liefde op het eerste zicht.

Lap.
Ik was verliefd op veel meer dan één stofje.
Dus liet ik me gaan en betaalde nadien online. 
Foei.



De bloemenmeid in mezelf was helemaal dol op deze bloemenstof.
Het is een dun stofje dat lekker koel aanvoelt op warme dagen.
Ik kocht één meter en plande een eenvoudige jurk.



Ik knipte het bovenstuk met aangeknipte mouwtjes, 
het patroon lag toch klaar.
De mouwen werden versierd met biais.

Ik voerde het bovenstukje enkel met stukjes beleg die ik eens doorstikte.


In de taille zit een elastiek op het stiksel van de binnenkant.

De kleuren van de lente, zie je wel?



We hielden deze keer geen fotoshoot. 
Ik haastte me om foto's te maken terwijl ze in deze jurk buiten speelde.
















zaterdag 25 april 2015

de lievelingsjurk die niet wil poseren


We hebben ze al een poos, deze zwart-wit jurk.
Ze wordt vaak gedragen, maar wil niet op de foto.
Op de één of andere manier kwam het nooit goed uit.

Ik maakte deze jurk met stof van Ikea.
De voeringstof is witte Ditte en de strepen ken je wel.
Het bovenstukje komt uit SVDHZ2, en ik tekende er aangeknipte mouwen bij.
Simpel en net wat extra.




De rok is een plooirok met vier plooien voor en vier plooien achter.















woensdag 22 april 2015

stel dat je één dag iets anders mag doen...


Stel
zuiver hypothetisch
dat je voor één dag een andere job mag uitproberen.
Wat zou jij dan kiezen?

Bedden testen bij Ikea? Baas zijn van een groot bedrijf? Plantjes water geven in een siertuin?
 Persoonlijke assistent zijn van een bekend acteur of liever zelf op de planken staan?

Ik moet daar niet lang over nadenken.
Ik zou heel graag eens een dag styliste zijn voor een modeblad met kinderkleren.
Moois uitzoeken voor knappe kindjes, accessoires zoeken en het plaatje doen kloppen.
En dan binnenin vlinders voelen als je het eindresultaat ziet.


Vandaag was ik te gast op de persvoorstelling van enkele Vlaamse merken. Beetje zenuwachtig en groen trok ik er naartoe. Ik ontmoette fijne mensen, maakte praatjes en liep meerdere stylisten tegen het lijf. Zij kiezen tussen al het moois die stukken waar ze fotoshoots mee willen doen, zij bepalen wat wij zien in de magazines. Ze zien de trends en nieuwe kleuren als eerste en creëren een nieuwe frisse look.  COOL!
Ik wandelde daartussen met mijn camera en loods jullie met plezier even door de nieuwigheden.


Wat ik meteen op mijn verlanglijst voor volgende winter zwierde zijn deze truien. 
Ideaal voor mijn groter wordende meisjes.
Lekker warm en zeer flatterende kleuren.
En een beetje "twinning" mag zo af en toe.


Een mens zou zo waar al verlangen naar alweer een nieuw seizoen.

Ik zag Aymara herkenbaar en weer helemaal fris. 
Mooie kleuren, ook voor heel bleke wintergezichtjes.




Ik maakte ook kennis met Louise de eenhoorn,
de nieuwe knuffel van Lilliputiens.


Snoezig, hé!







maandag 20 april 2015

Aan alle mooie liedjes komt een eind, maar we hebben het toch maar weer gehad.

Twee volle weken van rust, lekker eten, vrienden en familie.
Vakantie is altijd heerlijk, 
maar als het weer nog wat meezit,
dan genieten we des te meer!

Ik deel met jullie mijn favoriete plaatjes.























Hadden jullie een fijne vakantie?





woensdag 8 april 2015

Mooi, niet duur en helemaal zelfgemaakt

Al heel lang geleden zag ik het poppenhuis dat meisjesmama Stien maakte voor haar dochters. 
Het werd gepind en in mijn gedachten 1000 keer gemaakt.

Blijkt nu dat Emma's grootste plezier kamertjes inrichten is. 
Eens ze klaar is, herbegint ze van voor af aan.
Dus leek een poppenhuis een mooi cadeau voor haar. 
Meubeltjes hebben we met hopen. Van Playmobil en ander speelgoed.
Toen ik de afmetingen van het gratis patroon zag, dan leek dat veel te groot voor onze meubeltjes.
Alle maten werden gehalveerd en uit afvalplankjes gesneden door bompie, onze opa.


We lijmden alles aan elkaar met houtlijm en dan schilderde ik het hele ding wit.
Drie kamers kregen een fris kleurtje.

En dan was het tijd om in te richten!










Op de gelijkvloers is er een ruime open woonruimte. Fris wit met een hoogpolig tapijt.
Daar laat je best niets op vallen, want dan vind je het niet terug :-)

Emma timmert ook zelf meubeltjes. Deze tv-kast is van haar hand.



Er is beneden ruimte voor een bureau.



En een grote open keuken.
Aan de mama te zien is het licht binnen verblindend.


Boven zijn drie kamers.





Er is ook een terras. Maar dat moet nog aangepakt worden.






(onze versie is alle maten gedeeld door 2)

En voor alle kritische blikken, 
het huis is niet perfect.
Het verfwerk kon beter, we hebben geen ramen en de meubels passen van stijl niet bij elkaar en bij het huis.

Maar Emma leerde me een belangrijke les:
PERFECT MOET NIET